تفاوت آلیاژ استیل 304 و 316

برای خرید و یا استعلام قیمت توری استیل 304 و 316 دانستن تفاوت این دو آلیاژ بسیار مهم است به همین دلیل مطالب زیر برای راهنمایی بهتر شما تهیه شده است.

آلیاژ استیل ۳۰۴

آلیاژ استیل ۳۰۴ از دو عنصر کروم (بین 18 تا 20 درصد) و نیکل ( بین 8 تا 10.5 درصد) به عنوان اجزای غیر اصلی آهن تشکیل شده است. این آلیاژ دارای خاصیت الکتریکی و گرمایشی کمتری نسبت به آلیاژ کربن دار است و اساسا غیر مغناطیسی است و تفاوت خصوصیات آن براحتی قابل بررسی است. مقاومت آن در برابر خوردگی بالاتر از فولاد معمولی است و به دلیل سهولت در شکل گیری به اشکال مختلف استفاده می شود.

آبکاری و الکترولیز آلیاژ استیل 304 بصورت مات و براق موجود بوده و همچنین از هر دو نوع استیل بگیر و استیل نگیر موجود می باشند.

بررسی مقاومت خوردگی آلیاژ304

آلیاژاستیل 304 از نظر مقاومت خوردگی از پایداری خوبی برخوردار است. این آلیاژ در اکثر محیط های فرآوری مواد غذایی، رنگ، مواد شیمیایی آلی و غیرآلی، کاربرد دارد و به راحتی تمیز می شود.

مقاومت در برابر حرارت آلیاژ304

آلیاژ 304 دارای مقاومت حرارتی تا 870 درجه سانتی گراد به صورت متناوب است و می تواند تا 925 درجه سانتی گراد را به طور مداوم تحمل کند. در مقادیر بالاتر کربن در آلیاژ، مقاومت بیشتری در برابر درجه حرارت بالا حاصل می شود.

تفاوت آلیاژ استیل 304 و 316 و تشخیص آن

بررسی آلیاژ ۳۰۴ و ۳۱۶ بسیار تخصصی بوده و از این رو تنها راه بررسی تفاوت ورق استیل ۳۰۴ و ۳۱۶  آنالیز و تاییدیه آزمایشگاه معتبر می باشد.

تفاوت آلیاژ استیل 304، 304 L و 304 H

همه آنها دارای همان اسید نیکل و کروم هستند بنابراین  دارای مقاومت در برابر خوردگی، سهولت ساخت و قابلیت جوشکاری یکسانی هستند.

مقادیر کربن در آلیاژ استیل ۳۰۴H به میزان 0.04% الی0.10٪ است که در آلیاژ ۳۰۴L  حداکثر به میزان  0.03٪ می باشد.

مقدار کربن 304 به حداکثر 0.08% محدود می شود، بنابراین 304 برای کارهایی که درمعرض خوردگی هستند و جوشکاری لازم است،مناسب نبوده و 304L  ترجیح داده می شود.

آلیاژ استیل ۳۱۶

تفاوت اصلی آلیاژ استیل ضد زنگ ۳۱۶ و 304 در ترکیب عناصر نیکل و مولیبدن است که سبب تفاوت خواص فیزیکی و استحکام در دمای بالا و همچنین مقاومت به خوردگی آلیاژ 316 را نسبت به آلیاژ 304 افزایش می دهد.

آلیاژ فولاد ضد زنگ 316 در بسیاری از پروژه های صنعتی شیمیایی و دریایی که مرتبط با محیط های اسیدی می باشند،کابرد دارد.

مقاومت در برابر خوردگی آلیاژ ۳۱۶

طی آزمایش های انجام شده از نظر مقاومت خوردگی، آلیاژ 316 در برابر اسید سولفوریک، هیدروکلریک، استیک، فرمیک و تارتاریک مقاومت خوبی از خود نشان داده است. همچنین آلیاژ 316 در استانداردها به عنوان گرید دریایی نیز شناخته می شود ولی باید در نظر گرفت که  در آب های دریایی گرم نباید استفاده شود زیرا دیده شده است که در بسیاری از محیط های دریایی گرم یک لایه خوردگی به رنگ قهوه ای در سطح استیل 316 تشکیل شده است.تفاوت آلیاژها در مسأله ی خوردگی از ویژگی های منحصر به فرد آنهاست.

مقاومت حرارتی آلیاژ ۳۱۶

آلیاژ استیل ۳۱۶ می تواند تا حدود 925 درجه سانتی گراد حرارت را به صورت یکنواخت و حدود 870 درجه سانتی گراد را به صورت متناوب بدون اکسید شدن تحمل کند. اگر مقاومت در برابر خوردگی آب مهم باشد، استفاده مداوم از 316 در محدوده دمای 425-860 درجه سانتیگراد توصیه نمی شود. گرید 316L در برابر رسوب کاربید مقاوم تر است و می تواند در دماهای بالاتر نیز مورد استفاده قرار بگیرد. همچنین از گرید 316H  در محیط هایی که فشار بالا نیز وجود دارد، بدلیل استحکام بالاتر استفاده می شود و تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.

جوشکاری آلیاژ استیل ۳۱۶

آلیاژاستیل ۳۱۶L قابلیت جوش پذیری فوق العاده با تمام روش های استاندارد همجوشی، هم با فلز پرکننده و هم بدون فلز پرکننده را داراست. بخش های سنگین جوش داده شده در گرید ۳۱۶ پس از جوشکاری برای حداکثر مقاومت خوردگی نیاز به جوشکاری مجدد دارند که این موضوع برای آلیاژ استیل 316L نیاز نیست و جهت جوشکاری استیل 316 و  316L معمولا از فیلر 316L استفاده می شود.همانطور که گفته شد تفاوت دیگر آلیاژ 316 و 304 در نوع جوشکاری است.